Królewska pasja

Monety były pasją Stanisława Augusta Poniatowskiego. Król finansował działalność Mennicy Warszawskiej i dokładał wszelkich starań, aby firma produkowała najpiękniejsze pieniądze w Europie.
Początkowo wszystko szło po myśli monarchy. W 1766 roku mincerze Mennicy Warszawskiej wybili monety o wartości 14,4 mln ówczesnych złotych. Niestety, w kolejnych latach produkcja wyraźnie spadła – w 1779 roku do niespełna 850 tys. zł. Powodem były trudności przy wprowadzaniu nowej waluty, zalew podrabianych monet z Prus oraz nieuregulowana cena srebra. Jak wspominają kronikarze, mimo tego Mennica Warszawska biła w drugiej połowie XVIII wieku najładniejsze monety Starego Kontynentu.
Trudności te spowodowały konieczność przeprowadzenia kolejnej reformy pieniężnej. Jej przeciwnikiem był król, domagał się utrzymania wyższej zawartości srebra w pieniądzu, niż u sąsiednich mocarstw. Uległ jednak naciskom reformatorów. Monety według nowej stopy Mennica Warszawska zaczęła bić 1 marca 1787 roku. Dzięki temu jej produkcja wzrosła w tym roku do niemal 4 mln zł.