Pierwsze powojenne monety dopiero w 1953 roku

Kilka tygodni po wycofaniu się Niemców z warszawskiej Pragi przystąpiono do porządkowania terenu Mennicy Warszawskiej. Okazało się, że ok. 40 proc. sprzętu można ponownie uruchomić. W 1945 roku firma pracowała, choć z powodu braku zamówień nie biła monet. Zajmowała się natomiast produkcją pieczęci i szyldów dla instytucji państwowych. W 1946 roku władze zdecydowały, że Mennica Państwowa zostanie odbudowana u zbiegu ulic Żelaznej i Peraca w Warszawie.

W tym czasie rząd zdecydował o reformie monetarnej. W 1950 roku Rada Ministrów ustanowiła nową walutę, to znaczy złotego polskiego dzielącego się na 100 groszy. Pierwsze dwa miliardy monet, które zastąpiły znajdujące się w obiegu pieniądze okupacyjne oraz papierowe, wybito poza Polską.  Pierwsze monety w nowej siedzibie firmy wybito w 1953 roku. Były to monety o nominałach 1 i 2 grosze, wybite z datą wsteczną 1949 rok.  Od 1957 roku zaczęto zmieniać datę na stemplach menniczy zgodnie z rokiem kalendarzowym. W latach pięćdziesiątych Mennica wznowiła także działalność w zakresie przerobu metali szlachetnych, produkcji odznak i odznaczeń. Do 1964 roku Mennica Państwowa wybiła ponad 1840 milionów złotych, czyli niemal tyle, ile powstało od 1766 roku do 1944 roku.
W 1996 roku, z okazji 200-lecia, firma została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy I Klasy.
W kolejnych latach firma rozwijała swoje zaplecze techniczne i gromadziła doświadczenie w zakresie wzornictwa i technik menniczych.