Czesław Miłosz, 2 zł

Okolicznościowa moneta 2 zł upamiętniająca 100. rocznicę urodzin Czesława Miłosza

Awers:
Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej. Po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-11, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ. W otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA, poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami. Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.

Rewers:
Centralnie, stylizowany wizerunek popiersia Czesława Miłosza. U dołu napis: CZESŁAW/MIŁOSZ. Poniżej napis: 1911-2004. Na bok u: ośmiokrotnie powtórzony napis: NBP, co drugi odwrócony o 180 stopni, rozdzielony gwiazdkami.

Projektant awersu: Ewa Tyc-Karpińska
Projektant rewersu: Robert Kotowicz

Czesław Miłosz
Poeta, prozaik, eseista, tłumacz, autor kilkudziesięciu książek, tłumaczony na wiele języków. Laureat Nagrody Nobla w roku 1980 i innych prestiżowych nagród literackich, doktor honoris causa uniwersytetów w USA i w Polsce, honorowy obywatel Litwy i miasta Krakowa. Urodził się 30 czerwca 1911 roku w Szetejniach na Litwie, debiutował jako poeta w Wilnie, mieście swojej szkolnej i uniwersyteckiej młodości, które opuścił w roku 1937, wyjeżdżając do Warszawy. W Warszawie spędził niemiecką okupację. Po wojnie pracował na placówkach dyplomatycznych PRL − w USA i we Francji do lutego 1951, kiedy zwrócił się w Paryżu o azyl polityczny. Od roku 1960, po wyjeździe z Francji, przez dwadzieścia lat wykładał na kalifornijskim uniwersytecie w Berkeley jako profesor języków i literatur słowiańskich. Do 1989 roku publikował głównie w emigracyjnym Instytucie Literackim paryskiej „Kultury”, a w Polsce poza cenzurą. Od roku 1993 mieszkał w Berkeley i w Krakowie. Zmarł 14 sierpnia 2004 roku w Krakowie i został pochowany w Krypcie Zasłużonych w klasztorze oo. Paulinów na Skałce, obok Stanisława Wyspiańskiego, Jacka Malczewskiego, Karola Szymanowskiego i innych twórców z panteonu polskiej kultury.