Michał Kleofas Ogiński, 10 Rubli

Mennica Polska przedstawia złotą monetę poświęconą wybitnemu polskiemu kompozytorowi i politykowi, jednemu z uczestników insurekcji kościuszkowskiej, Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu.

Ta 12 milimetrowa moneta jest bardzo cennym i oryginalnym upominkiem dla miłośników historii. Została wybita w Mennicy Polskiej we współpracy z Narodowym Bankiem Białorusi w limitowanym nakładzie do 2000 sztuk. Oferowana jest w zielonym etui, z dołączonym certyfikatem autentyczności Mennicy Polskiej S.A.

Awers:
W centralnej części monety – herb Republiki Białoruś. Po prawej – znak menniczy (m/w). Po lewej – symbol stopu z którego wykonana jest moneta (Au900). W otoku – napisy: „РЭСПУБЛIКА БЕЛАРУСЬ” (nazwa emitenta Republikia Białoruś) oraz „10 РУБЛЁЎ” (nominał 10 Rubli) i „2011” (rok emisji).

Rewers:
W centralnej części monety – stylizowany wizerunek Michała Kleofasa Ogińskiego. Poniżej – jego własnoręczny podpis oraz sygnatura projektanta.

Projektant: Piotr Gorol

Michał Kleofas Ogiński (1765 - 1833) był polskim kompozytorem, dyplomatą i politykiem, podskarbim wielkim litewskim (1793–1796), miecznikiem wielkim litewskim od 1789, senatorem rosyjskim, uczestnikiem insurekcji kościuszkowskiej (na Litwie w 1794), konspiratorem niepodległościowym (po 1795) oraz działaczem emigracyjnym. Urodził się w Guzowie, niedaleko Sochaczewa.

Komponował polonezy fortepianowe, romanse, pieśni, kadryle, menueta, walce oraz jedną operę pod tytułem „Zélis et Valcour ou Bonaparte au Caire” ("Zelis i Valcour czyli Napoleon w Egipcie") w jednym akcie. Jednakże opera ta nigdy nie doczekała się wystawienia. Jest autorem „Listów o muzyce” oraz pamiętników „O Polsce i Polakach: od roku 1788 aż do końca roku 1815” wydanych po francusku jako „Mémoires de Michel Oginski sur la Pologne et les Polonais, deputs 1788 jusqu’a la fin de 1815.” w Paryżu w 1827 roku. Najbardziej znany jest z poloneza a-moll „Pożegnanie Ojczyzny”, który został skomponowany z okazji jego emigracji do Włoch po upadku Powstania Kościuszkowskiego.

Zmarł w 1833 roku we Florencji, pochowany w panteonie wielkich osobowości w kościele Santa Croce obok Galileusza, Michała Anioła, Rossiniego, Machiavellego i księżnych Czartoryskich.