Szczecin, 1 Dolar, Seria: Miasta Hanzeatyckie

Mennica Polska przedstawia „Szczecin”, czwartą monetę z kolekcji „Miasta Hanzeatyckie”. Tematem tej serii są miasta należące do Ligi Hanzeatyckiej (Związku Hanzeatyckiego), która istniała w średniowieczu i na początku ery nowożytnej. Moneta została wybita w niskim nakładzie – do 3000 szt., na srebrnym krążku monetarnym próby Ag 925, stemplem lustrzanym.

Liga hanzeatycka, zwana popularnie Hanzą, była związkiem miast wybrzeży Morza Północnego i Bałtyckiego zawiązanym w celu współpracy ekonomicznej, które na wspomnianych akwenach zdobyło monopol handlowy. W szczytowym okresie rozwoju Hanza liczyła około 160 miast. Miasta hanzeatyckie  posiadały własny system prawny i zapewniały sobie wzajemną pomoc. Związek posiadał język urzędowy, którym była odmiana języka dolnosaksońskiego. Ostatecznie Hanza utraciła swoją pozycję w wyniku wielkich odkryć geograficznych i ustanowienia szlaków morskich łączących Europę z Ameryką i Indiami.

W serii oprócz Szczecina, Rostoku, Nowogrodu Wielkiego i Słupska (poprzednie monety) pokazane zostaną miasta: Lübeck, Stralsund, (Niemcy), Kampen, Zutphen (Holandia), Tallinn/Reval, Parnawa (Estonia), Ryga (Łotwa), Visby (Szwecja).

Awers:
Kompozycja utrzymana w stylistyce ikonograficznej z czasów istnienia Związku Hanzeatyckiego: pod wstęgą z napisem „HANSA” (pol. Hanza) – mapa Europy z centralną częścią regionu wspólnoty Hanzy (szlakami handlowymi). W centrum monety – wizerunek kogi, żaglowca handlowego, charakterystycznego dla okresu istnienia Hanzy. Z prawej strony, w formie monety – wizerunek trójzębu, atrybutu rzymskiego boga mórz Neptuna i jego greckiego odpowiednika, Posejdona. Poniżej, również w formie monety – wizerunek laski herolda, zwanej kaduceuszem, atrybutu rzymskiego boga handlu i zysku Merkurego (greckiego Hermesa). Z lewej strony – portret Królowej Elżbiety II. Poniżej – rok emisji monety (2011), nominał monety (1 dolar) i napis „ELIZABETH II”. Z lewej strony od głowy Królowej – znak menniczy (m/w).

Rewers:
U góry – napis w języku polskim „SZCZECIN”. W centralnej części – fragmenty wizerunków Kościoła Św. Jana Ewangelisty oraz Bazyliki Archikatedralnej Św. Jakuba.Na dole – koga hanzeatycka, wizerunki kupców i herb Rostocku.

Projektanci: Ewa Tyc-Karpińska (rewers), Roussana Nowakowska (awers) 

Szczecin jest jednym z najstarszych i największych miast w Polsce (3. miejsce pod względem zajmowanej powierzchni i 7. pod względem liczby ludności), leżącym przy ujściu rzeki Odry do Morza Bałtyckiego. Dzięki dużemu portowi morskiemu bardzo dobrze prosperowała tu od zawsze gospodarka morska. Miasto jest także ośrodkiem turystycznym, z dużą liczbą zabytków. Obecnie objętych ochroną prawną jest ok. 270 obiektów, a samo miasto znajduje się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego. Szczecin jest promowany jako pływający ogród, miasto wypełnione niezwykłą zielenią i wodą w jego centrum. Reprezentacyjną część Szczecina stanowią Wały Chrobrego, tworzące nad Odrą tarasy widokowe o długości 500 m. Sąsiadują one z budynkami użyteczności publicznej o monumentalnej architekturze, takimi jak Muzeum Morskie, gmach Akademii Morskiej i Gmach Urzędu Wojewódzkiego. Jedną z wyróżniających się budowli w Szczecinie jest bazylika św. Jakuba. Szczecin stanowił kiedyś siedzibę książęcą, dzięki czemu w mieście powstał Zamek Książąt Pomorskich. O przeszłości miasta świadczą również pozostałości umocnień miejskich, jak Baszta Siedmiu Płaszczy lub bogato zdobione Brama Portowa i Brama Królewska. W średniowieczu miasto były jedną z ważniejszych republik miejskich, wybudowano tu Ratusz Staromiejski z Rynkiem Siennym. Obecnie Szczecin stanowi centrum aglomeracji szczecińskiej skupiającej ponad 700 000 mieszkańców i jest jednym z ważniejszych miast dla gospodarki polskiej.