150 Rocznica Śmierci Juliusza Słowackiego, 200zł

Awers:
W centralnej części wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, z lewej strony godła półkolem napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA, u dołu z prawej strony stylizowane pióro oraz półkolem napis: 200 ZŁ 1999. Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.

Rewers:
Wizerunek Juliusza Słowackiego - lewy profil. Wokół wizerunku półkolem napis: JULIUSZ SŁOWACKI 1809-1849.

Na boku: Napis: 150 ROCZNICA ŚMIERCI dwukrotnie powtórzony rozdzielony gwiazdkami.

Projekt monety: Ewa Tyc-Karpińska

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu na gruźlicę) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem. Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowowyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także poruszały uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do Orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem. 28 czerwca 1927 prochy Juliusza Słowackiego sprowadzono z paryskiego Cmentarza Montmartre do krypty w Katedrze na Wawelu; Józef Piłsudzki powiedział: W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam Panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, bo królom był równy.