450 lat Poczty Polskiej 2 zł

Awers:

Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-08, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ, w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA, poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami. Pod lewą łapą orła znak mennicy. 

Rewers:

Stylizowany wizerunek gońca pocztowego z początku XVIII wieku na koniu. U dołu z prawej strony napis: 450 LAT. Pod napisem stylizowany wizerunek trąbki pocztowej. U góry półkolem napis: POCZTY POLSKIEJ.

Na boku: ośmiokrotnie powtórzony napis: NBP, co drugi odwrócony o 180 stopni, rozdzielony gwiazdkami.

Projektant awersu: Ewa Tyc-Karpińska

Projektant rewersu: Robert Kotowicz

450 lat temu, 18 października 1558 r. król Zygmunt August wydał uniwersał w sprawie poczty. Data ta uważana jest za początek Poczty Polskiej. Król wydał tzw. Przywilej dla Prospera Prowany w sprawie poczty, w którym czytamy: że my, dla naszej i poddanych naszych wygody, abyśmy i my i oni z większą wygodą mogli przesyłać listy do Włoch jako też inne sprawy tam załatwiać ustanawiamy tak zwaną pocztę, czyli konie rozstawne z Krakowa do Wenecji, która to (poczta) będzie utrzymywana nieprzerwanie we wszystkich porach roku i pojedyńczych dniach. To pierwsze regularne połączenie pocztowe biegło z Krakowa do Wenecji poprzez Wiedeń i Graz; list szedł 9 dni. Kilka lat później ustanowiono połączenie pocztowe pomiędzy Krakowem a Wilnem. Organizatorem królewskiej poczty w Polsce był Włoch Prosper Prowana, zaś po nim Sebastian Montelupi. Dwaj polscy królowie znacząco wpłynęli na rozwój poczty. Pierwszy to Stefan Batory, który w 1583 r. pierwszy na świecie ujednolicił taryfę listową, ustanawiając opłatę 4 grosze za łut, bez względu na odległość. Drugi to król Stanisław August Poniatowski, który u schyłku I Rzeczypospolitej wprowadził przepisy dotyczące przestrzegania tajemnicy korespondencji oraz stemple, tzw. inicjałowe, będące prototypami znaczków pocztowych.