750-lecie lokacji Krakowa, 2zł

Awers:
Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-07, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ, w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA, poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami. Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.
 
Rewers:
Stylizowany wizerunek fragmentu pieczęci księcia Bolesława Wstydliwego. W otoku stylizowany napis: 750-LECIE LOKACJI KRAKOWA, zakończony krzyżykiem.

Jak wykazują archeolodzy Kraków od najdawniejszych czasów pełnił rolę jednego ze znaczniejszych ośrodków państwa Wiślan niewątpliwie dzięki ważnej strategicznie roli wzgórza wawelskiego. Jednak prawdziwy rozkwit Krakowa przypada na czasy panowania czeskiego. Okres ten da się już uchwycić w źródłach pisanych.
w X w. Kraków został wcielony do państwa polskiego przez Mieszka I. Od tego wydarzenia pozycja Krakowa systematycznie rosła. Za czasów panowania Bolesława Chrobrego, powstało tu biskupstwo oraz rozpoczęła się budowa Katedry Wawelskiej. W roku 1039 lub następnym Kraków stał się stolicą Polski. Stało się to dzięki Kazimierzowi Odnowicielowi, który przeniósł tu swoją siedzibę z Gniezna.
W 1241 roku podczas ataku Tatarów na Polskę miał miejsce pierwszy najazd Tatarów na Kraków. Skutkiem tego szturmu było prawie całkowite zniszczenie miasta. 5 czerwca 1257 roku, za panowania Bolesława Wstydliwego, nadano Krakowowi przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim. Dzięki niemu powstał szachownicowy układ zabudowy miasta, mieszczanie zostali zwolnieni z płacenia podatków na czas 6 lat, zyskali oni prawo połowu ryb w Wiśle, wójtowie otrzymali prawo do posiadania karczm, rzeźni i młynów. Wtedy także powstał Rynek Główny, będący do dzisiaj dumą Krakowa.