Dzieje Złotego: Władysław Grabski, 2 zł

Początek nowej serii, której celem jest przedstawienie kolejnych etapów historii monetarnej Polski i funkcjonowania złotego. W 2004 roku mija osiemdziesiąt lat od uchwalenia przez Sejm słynnej reformy walutowej Władysława Grabskiego, rozpoczęcia działalności przez Bank Polski i wprowadzenia złotego do obiegu. Obecnie wybite monety prezentują wizerunek srebrnego złotego z 1924 roku. Moneta ta przeszła do historii jako „głowa dziewczyny”. W wersji obiegowej ważyła 5 gramów i zawierała 3,75 grama czystego srebra.

Awers:
Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-04, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ, w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami. Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.

Rewers:
Wizerunek rewersu monety 1 złoty z 1924 roku. U góry półkolem napis: DZIEJE ZŁOTEGO na tle stylizowanych pięcioramiennych gwiazd.

Na boku: Ośmiokrotnie powtórzony napis: NBP, co drugi odwrócony o 180 stopni, rozdzielony gwiazdkami.

Projektant awersu Ewa Tyc-Karpińska
Projektant rewersu Andrzej Nowakowski

Władysław Dominik Grabski polski polityk narodowej demokracji, ekonomista i historyk, minister skarbu oraz dwukrotny premier II RP. Znany powszechnie jako autor reformy walutowej. Opracował ustawę o naprawie skarbu i reformie walutowej. Reforma polegała na likwidacji deficytu PKP, dwóch ministerstw i interwencji giełdowej. W efekcie zrównoważono budżet. Powstał prywatny Bank Polski i dokonano wymiany starej waluty marki polskiej na złotego. Minusem było obciążenie kapitału prywatnego, a w efekcie poprzez wzrost podatków spadek koniunktury gospodarczej i wzrost bezrobocia. Było to przyczyną nawrotu inflacji i ustąpienia rządu Grabskiego. Po dymisji zajął się pracą naukową w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.