Historia Jazdy Polskiej: Szwoleżer Gwardii Cesarza Napoleona I, 10zł

Czwarta moneta kolekcjonerska z serii Historia Jazdy Polskiej prezentująca historię polskiej wojskowości

Awers:
U góry z lewej strony wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej. W środku stylizowane wizerunki elementów umundurowania i uzbrojenia szwoleżera.Na dole napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA 10 ZŁ, nad orłem oznaczenie roku emisji: 2010. Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.

Rewers:
Stylizowany wizerunek trzymającego lancę szwoleżera na koniu. Pod spodem napis: SZWOLEŻER GWARDII CESARZA NAPOLEONA I

Szwoleżerowie Gwardii to najsłynniejszy oddział polskich żołnierzy epoki napoleońskiej. Pułk Szwoleżerów został utworzony w kwietniu 1807 roku dekretem Cesarza Napoleona I i wszedł w skład Gwardii Cesarskiej. Kandydaci wywodzący się z posiadaczy ziemskich musieli na własny koszt kupić konia, mundur oraz uzbrojenie. Początkowo Szwoleżerowie byli uzbrojeni w szable, karabinki i pistolety. Na przełomie 1809 i 1810 roku otrzymali lance i wtedy pułk przemianowano na Szwoleżerów Lansjerów Gwardii Cesarskiej.

Pułk odznaczył się w kilkudziesięciu bitwach podczas Wojen Napoleońskich. M.in. w bitwie pod Wagram, Berezyną i Waterloo.