Katowice, Miasta w Polsce, 2 zł

Dziewiąta, okolicznościowa moneta 2 zł z serii Miasta w Polsce, poświęconej najpiękniejszym miastom w Polsce.

Awers:
Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej. Po bokach orła oznaczenie roku emisji: 20-10, pod orłem napis: ZŁ 2 ZŁ. W otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA, poprzedzony oraz zakończony sześcioma perełkami.
Pod lewą łapą orła znak mennicy: M/W.

Rewers:
U dołu oraz z lewej strony wizerunek fragmentu zabytkowego osiedla górniczego Nikiszowiec w Katowicach. W jego tle wizerunek szybu górniczego. Z prawej strony wizerunek Pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach. U góry półkolem napis: KATOWICE.

Na boku:
Ośmiokrotnie powtórzony napis: NBP, co drugi odwrócony o 180 stopni, rozdzielony gwiazdkami.

Projekt:
Awers: Ewa Tyc-Karpińska
Rewers: Roussanka Nowakowska

Katowice, stolica województwa śląskiego, to jedna z największych aglomeracji w Polsce. Miasto, będące przez pięćset lat jedną z typowych wsi górnośląskich, zaczęło od połowy XIX w. błyskawicznie zyskiwać na znaczeniu, głównie za sprawą gwałtownego rozwoju górnictwa i hutnictwa. W 1865 r. Katowice otrzymały prawa miejskie.

I wojna światowa była dla miasta czasem rozwoju przemysłu i sprzyjającej koniunktury, zwłaszcza dla zakładów hutniczych. Działania wojenne nie dotknęły ludności, a jej liczny udział w latach 1919–1921 w trzech powstaniach śląskich i akcji plebiscytowej zadecydował o przyłączeniu do odrodzonego państwa polskiego. W latach międzywojennych Katowice intensywnie się rozwijały. Wraz z przypływem kapitału wzrastały nowe obiekty infrastruktury miejskiej, dzielnice, luksusowe osiedla willowe i monumentalne budowle sakralne.

Na początku II wojny światowej cały Górny Śląsk został włączony do III Rzeszy. Okupanci uczynili z Katowic siedzibę prowincji. Po wyzwoleniu w 1945 r. miasto odzyskało dawne znaczenie centrum przemysłowego i administracyjnego, wzrosła również jego ranga jako ośrodka naukowo-kulturowego.

Jednym z ważnych działań, podjętych przez władze samorządowe, jest rewitalizacja zabytkowej dzielnicy Katowic, unikatowego w skali światowej osiedla robotniczego z początku XX w. – Nikiszowca (niem. Nickischschacht). Uwagę licznych zwiedzających zwraca przede wszystkim charakterystyczna architektura, wyróżniająca to osiedle spośród wielu innych kolonii robotniczych wybudowanych na Górnym Śląsku na przełomie XIX i XX w. Osiedle z dziewięcioma zamkniętymi pierścieniowo blokami powstało przez połączenie wielomieszkaniowych, trójkondygnacyjnych domów. W skład zabudowy osiedla wchodziły także budynki użyteczności publicznej: szkoły, konsum, pralnia (obecnie powstaje tu filia Muzeum Historii Katowic), łaźnia, poczta, gospoda, barak dla zakaźnie chorych oraz neobarokowy kościół pw. św. Anny. Nikiszowiec to miejsce o wielu różnych obliczach i niepowtarzalnej atmosferze, przykład wzorcowej architektury przemysłowej, relikt przemijającej tradycji górniczej Śląska.

Wydział Informacji i Promocji Urząd Miasta Katowice

Tekst powstał na podstawie informacji z folderu emisyjnego NBP