Aquileia, 5 Dolarów, Seria: Szlak bursztynowy

„Szlak bursztynowy” to ciesząca się ogromną popularnością seria pięknych monet kolekcjonerskich wybitych przez Mennicę Polską na zlecenie emitenta z Niue Island. Cechami charakterystycznymi dla tej serii jest wstawka z bursztynu oraz niski nakład. Monety upamiętniają główne miasta przez które przebiegał dawny szlak powiązań handlowych pomiędzy europejskimi krajami basenu Morza Śródziemnego, a ziemiami leżącymi na południowym wybrzeżu Bałtyku. Szlak swoją nazwę zawdzięcza wyprawom organizowanym głownie po bursztyn. Pierwsze wyprawy po ten dawny przedmiot wymiany handlowej odbywały się w V w. p.n.e.

Dokładny przebieg szlaku nie został jednoznacznie określony, przyjmuje się, że przebiegał przez Kaliningrad, Gdańsk, Elbląg, Wrocław, Stare Hradisko, Szombathely, Carnuntum, Aquilei.

Awers:
W centrum monety - stylizowany wizerunek powozu, w którym bursztyn był przewożony przez Rzymian na trasie od Morza Bałtyckiego do Włoch. Za koszykiem, po lewej stronie - stylizowany obraz głowy Rzymianina. Na tle wizerunku mapy - zarys Morza Bałtyckiego. Na górze, wzdłuż krawędzi - półokrągły napis: AMBER ROUTE (Bursztynowy szlak). Na dole, półokrągły napis: NIUE ISLAND, nad nim, nominał: 5 dolarów. Wizerunek królowej Elizabeth II oraz znak Mennicy (MW),znajdują się po lewej stronie koszyka. Na prawo głowy królowej widnieje napis: Elizabeth II, a pod nim, rok wybicia: 2011.

Rewers:
U góry, półokrągły napis -  AQUILEIA. Pod nim, z lewej strony - kolumny pochodzące z Foro Romano di Aquileia oraz wizerunek mitycznej wilczycy karmiącej Remusa i Romulusa (symbol Cesarstwa Rzymskiego), stojącej na posągu przed bazyliką z Aquilei. Z prawej strony – fragment antycznej rzymskiej mozaiki przedstawiającej głowę kobiety. Pod nim – wizerunek  monety rzymskiej znalezionej w okolicach Aquilei. U dołu – wstawka z bursztynu.

Projektant: Robert Kotowicz

Aquileia to starożytne miasto rzymskie i jeden z głównych obszarów archeologicznych na terenie północnych Włoch. To małe miasteczko zostało założone jako kolonia przez Rzymian na przełomie lat 180 i 181 p.n.e., wzdłuż brzegów rzeki Natissy, na terenie położonym od południowej strony Alp Julijskich. W czasach starożytnych było to duże miasto, o ogromnym znaczeniu na arenie międzynarodowej. Dzięki wspaniałemu usytuowaniu Akwileja stała się pierwszym przystankiem na Szlaku Bursztynowym. Bursztyn był wówczas cennym i pożądanym produktem, a ludzie wierzyli w jego magiczną moc. Znalezione pierścienie z przedstawieniami ludzi i zwierząt, motywy mitologiczne (np. Amor i Psyche, Satyr) świadczą o wysokim kunszcie artystycznym pracowników warsztatów akwilejskich. Wytwarzano wówczas rozmaite amulety, nawet tak szczególne jak bursztynowe listki z wypisanymi życzeniami pomyślności wręczane z okazji nowego roku. Luksusowym narzędziem były bursztynowe przęślice wykorzystujące elektrostatyczne właściwości bursztynu.

Pod koniec IV wieku Auzoniusz wymienił Akwileję na dziewiątym miejscu wśród najważniejszych miast świata, wraz z Rzymem, Mediolanem i Kapuą.

Najważniejsze zabytki tego miasta to: katedra, muzeum archeologiczne (jedno z najważniejszych na świecie muzeów prezentujących przedmioty z epoki starożytnego Rzymu), a także muzeum wczesnego chrześcijaństwa. Akwileja, uważana za największe miasto rzymskie poddane badaniom archeologicznym, została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.