Ikar, 1 Dolar, Seria: Jak człowiek zdobywał przestworza

Od niepamiętnych czasów ludzie marzyli o zdobywaniu przestworzy i podziwianiu świata z lotu ptaka.

Pierwsza moneta z serii ilustruje Ikara, mitologicznego prekursora lotu, którego chęć odkrycia czegoś co nieznane zakończyła się upadkiem.

Awers:
W centralnej części monety – wizerunki obiektów latających: plan techniczny skrzydła samolotu Antonowa, z prawej silnik z układem gwiaździstym tłoków, z lewej profil silnika samolotu akrobacyjnego, a nad nim unoszące się skrzydło ptaka. Z lewej strony monety, wzdłuż krawędzi napis: Niue Island oraz nominał - 1 Dollar, rok emisji – 2010. W górnej części monety: wizerunek królowej z napisem „Elizabeth II”, znak menniczy (MW) oraz wzdłuż krawędzi tytuł serii:  “How Man Conquered the Skies”.

Rewers:
W centralnej części monety - wizerunek Ikara przedstawiony w formie klasycznej z uniesionymi skrzydłami ptaka, z których wypadają pióra, pod nim- krajobraz. Z lewej strony monety: symboliczne słońce, otoczone tradycyjnym greckim ornamentem. U dołu napis: ICARUS (Ikar).

Projektant monety: Witold Nazarkiewicz

Ikar według mitologii greckiej był synem Dedala, z którym oprócz więzi krwi łączyło go marzenie o lataniu. Obaj zostali uwięzieni na Krecie przez władcę wyspy Minosa. Dedal pracował nad rozbudową labiryntu dla potwora o kształcie pół człowieka, a pół byka. Król nie godził się na opuszczenie wyspy w obawie przed utratą utalentowanego pracownika. Ojciec postanowił wraz z synem uciec z wyspy, wzbijając się w powietrze za pomocą własnoręcznie skonstruowanych skrzydeł. Ikar jednak wzbił się zbyt wysoko, a wtedy słońce roztopiło wosk, którym były złączone pióra. Chłopiec zabił się, spadając do morza Ikaryjskiego, którego nazwa według mitu pochodzi od jego imienia. Dedal krążył nad tym miejscem, dopóki ciało nie wypłynęło, a następnie pochował je na wyspie zwanej później Ikarią (ob. Nikaria). Według innej wersji mitu ciało przeniósł na wyspę Ikarię Herakles.

Lot i upadek Ikara stanowią szeroko rozpowszechniony symbol ludzkiego dążenia do realizacji własnych celów wbrew naturalnemu porządkowi świata, a jednocześnie symbol nadmiernej ambicji. Jest on częstym motywem w sztuce, przeważnie realizującej przypisywaną mu treść symboliczną, występującym już w greckim malarstwie wazowym i freskach pomejańskich.