Rostok, 1 Dolar, Seria: Miasta Hanzeatyckie

Mennica Polska przedstawia „Rostok” trzecią monetę z kolekcji „Miasta Hanzeatyckie”. Tematem tej serii są miasta należące do Ligi Hanzeatyckiej (Związku Hanzeatyckiego), która istniała w średniowieczu i na początku ery nowożytnej. Moneta została wybita w nakładzie – do 8000 szt., na srebrnym krążku monetarnym próby Ag 925, stemplem lustrzanym.

Liga hanzeatycka, zwana popularnie Hanzą, była związkiem miast wybrzeży Morza Północnego i Bałtyckiego zawiązanym w celu współpracy ekonomicznej, które na wspomnianych akwenach zdobyło monopol handlowy. W szczytowym okresie rozwoju Hanza liczyła około 160 miast. Miasta hanzeatyckie  posiadały własny system prawny i zapewniały sobie wzajemną pomoc. Związek posiadał język urzędowy, którym była odmiana języka dolnosaksońskiego. Ostatecznie Hanza utraciła swoją pozycję w wyniku wielkich odkryć geograficznych i ustanowienia szlaków morskich łączących Europę z Ameryką i Indiami.

W serii oprócz Słupska, Nowogrodu Wielkiego (poprzednie monety) i Rostoku pokazane zostaną miasta: Lübeck, Stralsund, (Niemcy), Kampen, Zutphen (Holandia), Tallinn/Reval, Parnawa (Estonia), Ryga (Łotwa), Visby (Szwecja), Szczecin (Polska).

Wszystkie monety w serii będą posiadały wspólny awers z elementami symbolicznie nawiązującymi do Hanzy. Rewersy natomiast będą przedstawiać elementy charakterystyczne dla każdego miasta takie jak: herb, obiekty architektoniczne, oraz towary, którym dane miasto handlowało w okresie istnienia Hanzy.

Awers:
Kompozycja utrzymana w stylistyce ikonograficznej z czasów istnienia Związku Hanzeatyckiego: pod wstęgą z napisem „HANSA” (pol. Hanza) – mapa Europy z centralną częścią regionu wspólnoty Hanzy (szlakami handlowymi). W centrum monety – wizerunek kogi, żaglowca handlowego, charakterystycznego dla okresu istnienia Hanzy. Z prawej strony, w formie monety – wizerunek trójzębu, atrybutu rzymskiego boga mórz Neptuna i jego greckiego odpowiednika, Posejdona. Poniżej, również w formie monety – wizerunek laski herolda, zwanej kaduceuszem, atrybutu rzymskiego boga handlu i zysku Merkurego (greckiego Hermesa). Z lewej strony – portret Królowej Elżbiety II. Poniżej – rok emisji monety (2010), nominał monety (1 dolar) i napis „ELIZABETH II”. Z lewej strony od głowy Królowej – znak menniczy (m/w).

Rewers:
U góry – napis „ROSTOCK” (Rostok). W centralnej części – fragment ryciny Bramy Kröpeliner.  Z prawej strony - istniejący do 1942 kościół św. Jakuba z XIII w. położony w centrum hanzeatyckiego Rostocku. Na dole – koga hanzeatycka i herb Rostocku.

Projektanci: Ewa Tyc-Karpińska (rewers), Roussana Nowakowska (awers)

Rostock (pol. hist. Roztok) to miasto położone w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech. Po Lubece i Kilonii jest trzecim co do wielkości niemieckim portem morskim nad Bałtykiem. Jego historia zaczęła się w VI w. kiedy to osadnicy słowiańscy z plemion zwanych Obodrytami zasiedlali tereny nad rzeką Warnow. Następnie Słowanie połabscy założyli tam gród o nazwie Roztok, co oznaczało szerokie rozpływanie się rzeki, roztokę. W okresie Hanzy w XV w. Rostok był największym i najbogatszym miastem tej federacji. Od 1419 r. funkcjonował w nim uniwersytet, jeden z najstarszych na północy Europy. W rostockiej stoczni konstruowano statki, a w mieście i wokół niego powstało setki niewielkich browarów. Pod koniec XV wieku diukom z Meklemburgii udało się przejąć władzę nad miastem. Spory z diukami i bunty rozpoczęły powolny upadek miasta przypieczętowany jego dwukrotną okupacją przez Duńczyków i Szwedów. Miasto było także zajęte przez wojska Napoleona na początku XIX w. Odzyskało część swojego znaczenia w II połowie XIX wieku w okresie industrializacji. W czasie wojny duża część miasta została zniszczona. Po zjednoczeniu Niemiec w 1989 r. stracił swoje znaczenie jako port i znalazł się w jednym z najbiedniejszych rejonów. Dziś Rostock jest największym bałtyckim portem Niemiec.