Mennica Polska prezentuje wyjątkową serię monet kolekcjonerskich “Święci patroni”.
„Święta Małgorzata” to już piąta i zarazem ostatnia moneta z tej unikatowej kolekcji.
Bardzo niski nakład, do 5000 sztuk i ciekawy design spowodowały, że poprzednie monety z “Święty Krzysztof”, „Święty Jerzy”, „Święta Barbara” i „Święta Katarzyna” wzbudziły ogromne zainteresowanie wśród kolekcjonerów.
"Święci patroni” stanowią szczególną grupę wśród świętych Kościoła Katolickiego, gdyż wierzy się, że ich wstawiennictwo przed Bogiem jest wyjątkowo skuteczne. Większość z nich żyła na przełomie III i IV wieku naszej ery, w okresie krwawych prześladowań chrześcijan na terenie Cesarstwa Rzymskiego. Na przestrzeni wieków czyny obrastały w legendy. Kult ich rozkwitł jednak dopiero w XIV wieku, na terenie Nadrenii w związku z plagą dżumy, która w tamtym czasie trawiła Europę. Ludzie wierzą w cudowną moc Wspomożycieli, że chronią przed szeregiem innych chorób. Dlatego zostali patronami wielu profesji, stanów, zawodów i miast. Szczególne miejsce zyskali w religijności ludowej: ich figurki, obrazki, medaliki przez wielu traktowane są jako amulety obdarzone mocą magiczną, których bliskość pomaga w przeciwnościach dnia codziennego.
Awers:
W środkowej części – herb Andory. Pod nim – znak menniczy (m/w). Pod wizerunkiem herbu – napis, oznaczający nominał monety (10 D. – 10 dinerów) oraz rok emisji (2011). Powyżej, wzdłuż brzegu monety – napis w języku katalońskim: PRINCIPAT D’ANDORRA (Księstwo Andory).
Rewers:
W centralnej części – wizerunek Świętej Barbary, trzymającej w ręku laskę zakończoną krzyżem, u jej stóp smok. W tle – fragment gotyckiej katedry. Dookoła krawędzi – ornament gotycki. Na górze – półokrągły stylizowany napis w języku katalońskim: SANTA MARGARIDA (Święta Małgorzata).
Projektant: Witold Nazarkiewicz
Święta Małgorzata, to dziewica i męczennica, która z powodu wiary chrześcijańskiej straciła życie w wieku piętnastu lat. Jest patronką rolników, dziewcząt, położnych, ludzi z chorym wzrokiem, rannych i wszystkich tych, którzy uciekają się do jej pomocy. Zaliczana jest do grona Czternastu Świętych Wspomożycieli. Jej relikwie są przechowywane w katedrze w Montefiascone we Włoszech. Miasteczko to dziś jest głównym ośrodkiem jej kultu. Małgorzata przyszła na świat pod koniec III wieku w Antiochii Pizydyjskiej w Azji Mniejszej, Była niezwykłej urody młoda kobietą. Niestety z powodu wiary chrześcijańskiej pogański ojciec wypędził ją z domu. Następnie z tego samego powodu trafiła do więzienia, gdzie została okrutnie okaleczona. W nocy ukazał jej się smok, który próbował ją pożreć. Małgorzata zrobiła nad nim znak krzyża i smok zniknął, a jej rany się zabliźniły. Sędzia dowiedziawszy się o tym wydał na nią wyrok śmierci przez ścięcie mieczem, którego publicznie dokonano w 305 roku. Święta Małgorzata przedstawiana jest na obrazach z lekko uśmiechniętą twarzą zwyciężczyni, z pokonanym smokiem u stóp. Jej atrybutami są: palma, krzyż, laska zakończona krzyżem, korona, księga, grzebień metalowy jako narzędzie tortur. Często przedstawiana jest z Barbarą i Katarzyną, zwłaszcza w tryptykach gotyckich.